Wetenschappelijk onderzoek vaginale pH waarde

Klachten en klinische tekens dragen maar weinig bij tot de diagnostiek van vaginitis en vaginose, wat nogmaals bevestigd werd door de review van Anderson et al. [1].

Specifieke testen zoals pH meting en/of de aminetest (geurtest) hebben een betere diagnostische waarde. Goede alternatieven voor het microscopisch onderzoek en/of de cultuur werden niet gevonden. De sleutelboodschappen van de aanbeveling m.b.t. diagnose van vaginitis moeten niet gewijzigd worden. De meting van de vaginale pH is een eenvoudig uit te voeren test om een bacteriële vaginose of een Trichomonasinfectie uit te sluiten (niveau 1) .

Bij zwangere vrouwen zonder antecedenten van vroeggeboorte is behandeling alleen aangewezen bij klachten, met metronidazole per os 250 mg drie keer per dag, gedurende zeven dagen.(alternatief: clindamycine per os 300 mg twee keer per dag, gedurende zeven dagen) (niveau 1). Bij zwangere vrouwen met antecedenten van vroeggeboorte, wordt bacteriële vaginose actief opgespoord en zo positief behandeld met eenzelfde schema (niveau 2). Behandeling in het begin van het tweede trimester van de zwangerschap is te verkiezen (niveau 3). 1. Anderson, M.R., K. Klink, and A. Cohrssen, Evaluation of Vaginal Complaints. JAMA, 2004. 291(11): p. 1368-1379.